Strona w budowie Strona w trakcie opracowywania.

Reguły astrologiczne

Mimo że w astrologii mamy do czynienia z dużą liczbą mniej lub bardziej szczegółowych reguł, to jednak ich stosowanie wymaga dużego doświadczenia i niekiedy porównywane bywa ze sztuką. Związki astrologii z medycyną podyktowane były zapewne znacznym podobieństwem metodologii obu tych dyscyplin, traktujących swój przedmiot jako coś niepowtarzalnego. Układ horoskopowy miał jeszcze tę znamienną cechę, że stanowił całość, z której bardzo trudno wypreparować jakąś część i poddać ją analizie niezależnie od pozostałych. Z tego względu sztywne stosowanie reguł interpretacji napotyka nieprzekraczalne przeszkody. Po prostu tych reguł powinno być tyle, ile jest układów ciał niebieskich w horoskopie, a więc tysiące. Tego zaś nie wytrzymałby objętościowo żaden podręcznik astrologii.

Na ogół jednak uważa się, że stosowanie reguł interpretacyjnych jest celowe i pożyteczne, choć niektórzy astrologowie skłonni są przypisywać ważną funkcję również intuicji. Zależnie od tego, jaką rolę powierza się wnioskowaniu, a jaką intuicji, dzięki której podaje się od razu gotowy rezultat, można wyróżnić kolejne dwa style interpretacji astrologicznej. Takich zróżnicowań tworzących odmienne szkoły i style diagnozy można by wymienić jeszcze sporo. Szczególnie wiele powstało ich w XX wieku, choć często nawiązują one też do wcześniejszych rozwiązań. Różnice te najczęściej dotyczą kwestii dość szczegółowych, natomiast podstawy interpretacji, choć bardziej zróżnicowane, nie uległy zasadniczym przemianom. Jedną z takich szeroko dyskutowanych kwestii szczegółowych jest technika obliczania dat konkretnych wydarzeń w życiu człowieka. Ogólna analiza horoskopu urodzeniowego pozwala określić jedynie to, co powinno się zdarzyć, natomiast na pytanie: kiedy? – odpowiedzieć już muszą specjalne metody datowania. Metod takich jest wiele, lecz zazwyczaj stosuje się jedynie kilka z nich. Do najpopularniejszych należą tranzyty, czyli przejścia aktualnie poruszających się planet nad określonymi miejscami indywidualnej mapy nieba; na przykład jeżeli w momencie czyjegoś urodzenia Słońce znajdowało się w 12 stopniu Wagi to tranzyt danej planety (szczególnie tej, która się porusza najwolniej) nad tym miejscem powinien jakoś się uwidocznić w życiu tego człowieka.

Inna metodą datowania wydarzeń są tzw. dyrekcje. Punkt horoskopu, który ma wskazywać na jakieś wydarzenie, jest tu przesuwany zgodnie z pewnym symbolicznym rachunkiem, np. jeden dzień za jeden rok. Według tej metody ciała niebieskie ujmowane są nie w swym aktualnym ruchu rzeczywistym, tak jak w wypadku tranzytów, lecz symbolicznie – w ten sposób, że to ciało niebieskie, które przechodzi nad ważnym punktem horoskopu, np. w trzydziestym dniu po urodzeniu, wskazuje na takie zdarzenie, jakie zrealizuje się dopiero w trzydziestym roku życia. Tego rodzaju symbolicznych przeliczeń jest wiele i zwolenników preferowania określonych systemów dyrekcyjnych też można by podzielić na różne szkoły.

Jak więc widzimy, w samej tylko astrologii natalnej mamy do czynienia z wielością nurtów i stylów interpretacji. Pora chyba na to, by tę zmienność zilustrować konkretnym przykładem.

Tadeusz Doktr: Spotkania z Astrologi, Iskry, Warszawa 1987. 
Materia umieszczono za zgod autora.