Rokuyō (六曜) to sześć "rodzajów" dni, pozwalających na przewidzenie, czy będzie się danego dnia miało szczęście czy nie. Oznaczenia rokuyō wciąż są powszechnie spotykane w japońskich kalendarzach i często mają zastosowanie przy planowaniu ślubów i pogrzebów. Są znane także jako rokki (六輝). Są to, kolejno:

* 先勝 (senshō) – Szczęście przed południem, pech po południu. Dobry dzień na rozpoczynanie (rano).
* 友引 (tomobiki) – Złe rzeczy przytrafią się twoim przyjaciołom. Tego dnia unikać pogrzebów (tomo = przyjaciel, biki = ciągnąć, a zatem pogrzeb mógłby pociągnąć przyjaciela do grobu).
* 先負 (senbu) – Pech przed południem, szczęście po południu.
* 仏滅 (butsumetsu) – Dzień śmierci Buddy. Najbardziej pechowy dzień. Najlepiej unikać ślubów.
* 大安 (taian) – Najszczęśliwszy dzień. Dobry dzień na śluby.
* 赤口 (shakkō) – Godzina konia (11:00-13:00) jest szczęśliwa. Reszta dnia pechowa.

Dni rokuyō w łatwy sposób wylicza się z japońskiego kalendarza księżycowego. Księżycowy 1 stycznia zawsze jest senshō, po czym dni następują w wymienionym porządku do końca miesiąca. Zatem 2 stycznia to tomobiki, 3 stycznia to senbu itd. Księżycowy 1 lutego rozpoczyna tę sekwencję od tomobiki. Księżycowy 1 marca rozpoczyna się od senbu i tak postępuje się w każdym kolejnym miesiącu (1 lipca jest senshō, a 1 grudnia shakkō).

Więcej tu : pl.wikipedia.org/wiki/Kalendarz_japo%C5%84ski

Hanami to japoński zwyczaj świętowania kwitnienia wiśni. Nie tylko sposób na docenianie piękna chwili, tego, co krótkotrwałe i przemijalne, ale też sztuka wyrażania zachwytu światem. Obca kultura, którą wyraźnie zafascynowana jest niemiecka reżyserka, nie służy jej bynajmniej jako egzotyczny ozdobnik. Pomaga raczej z dystansu przyjrzeć się kulturze własnej, uwydatnia jej braki i ułomności. Przez wiele lat zgodnego małżeńskiego życia Rudi właściwie nie poznał swojej żony, nie chciał brać pod uwagę jej marzeń i tęsknot. Dopiero kiedy ją stracił, poczuł potrzebę zbliżenia, zrobienia dla niej czegoś specjalnego, oddania jej hołdu. W ten sposób znalazł się w Japonii, ojczyźnie tańca butoh, który był wielką pasją jego żony. To, co kiedyś wydawało mu się dziwaczne i odpychające, teraz pozwoliło mu inaczej spojrzeć na świat, zedrzeć z niego zasłonę codzienności. Dzięki tej podróży odzyskał żonę i własne uczucia. Egzotyka tego filmu jest nienachalna i bezpretensjonalna.

Hanami Kirschblüten, Niemcy 2008, reż. Doris Dorrie, wyk. Elmar Wepper, Hannelore Elsner, Aya Irizuki, Maximilian Bruckner, dystr. Against Gravity

Źródło : www.zwierciadlo.pl/kultura/film/hanami-kwiat-wisni.html

Warto zerknąć też tu : pl.wikipedia.org/wiki/Hanami_-_Kwiat_wi%C5%9Bni

Kalendarz na kilka lat. 4. marca 2010 mamy dzień 先勝 (senshō) – Szczęście przed południem, pech po południu. Dobry dzień na rozpoczynanie (rano).

Kalendarz jest tutaj: www.seiyaku.com/customs/rokuyo.html

Anton Pawłowicz Czechow (ros. Антон Павлович Чехов, ur. 29 stycznia 1860 w Taganrogu, zm. 15 lipca 1904 w Badenweiler, Niemcy) – rosyjski nowelista i dramatopisarz.

Pisał na ogół krótkie utwory, gdyż jak sam twierdził „sztuka pisania jest sztuką skracania, a zwięzłość jest siostrą talentu” .

Źródło : pl.wikipedia.org/wiki/Anton_Czechow


"Wiśnowy sad" okrzyknięto najwybitniejszym dramatem w dorobku Antoniego Czechowa. Napisany w 1903 roku, na kilka miesięcy przed śmiercią pisarza, uznany został za jego duchowy testament, dojrzałą syntezę Czechowowskiej wizji świata. Jest zarazem "Wiśniowy sad" poruszającą opowieścią o przemijaniu, nieuchronnej utracie widzialnych i namacalnych przedmiotów ludzkiej miłości, przywiązania, tęsknoty. Pesymistycznym i bolesnym skutkom upływu czasu przeciwstawił jednak Czechow ciepły liryzm i pogodną ironię w przedstawianiu swoich bohaterów. Wszyscy oni są przecież w jakimś sensie przegrani. Poddają się niesionym przez życie koniecznościom.

Wiecej : www.filmpolski.pl/fp/index.php/521484

P.S.

Bardzo lubię Air .Piosenkę Cherry Blossom girl znam jednak z innego teledysku.